Cohere: North Mini Code (free)

Cohere: North Mini Code (free) to model tekstowy od Cohere, wymieniony na api14 pod identyfikatorem modelu cohere/north-mini-code:free. Jest opisany jako pierwszy agentowy model do kodowania od Cohere i debiut rodziny North. Architektonicznie jest to rzadki model mieszanki ekspertów (sparse mixture-of-experts) z 30B parametrów łącznie i 3B aktywnych, co oznacza, że tylko część wag jest angażowana na token. Data wydania przez dostawcę to 2026-06-17.

Model przyjmuje tekst wejściowy i zwraca tekst wyjściowy, więc pasuje do potoków wyłącznie tekstowych, a nie multimodalnych. Jego okno kontekstu wynosi 256 000 tokenów, a maksymalne wyjście to 64 000 tokenów. To połączenie dużego kontekstu i dużego budżetu wyjściowego ma znaczenie w pracy z kodem, gdzie żądanie może zawierać długi plik, fragment repozytorium lub długi zestaw instrukcji, a odpowiedź może wymagać pełnego pliku lub wieloetapowego planu, a nie krótkiej odpowiedzi. Obsługiwane parametry obejmują reasoning i include_reasoning, więc model może udostępniać tryb rozumowania obok swojego normalnego wyjścia.

Ponieważ jest pozycjonowany jako agentowy model do kodowania, naturalne przypadki użycia to generowanie kodu, wyjaśnianie kodu, refaktoryzacja i debugowanie oraz zadania wieloetapowe, w których model decyduje, co zrobić dalej. Parametry wywoływania narzędzi (tools i tool_choice) czynią go odpowiednim do pętli agentowych, które czytają pliki, uruchamiają polecenia lub odpytywują zewnętrzne usługi, przy czym model wybiera, kiedy i jak wywołać narzędzie. Duże okno kontekstu pozwala pracować na kilku plikach lub długiej historii rozmowy bez przycinania, a limit wyjścia 64 000 tokenów umożliwia długie generowane artefakty. Obsługa rozumowania jest przydatna w zadaniach, w których chcesz ujawnić pośrednie myślenie modelu, na przykład podczas audytu tego, jak wyprowadzono poprawkę.

Wywołujesz go przez kompatybilne z OpenAI API api14, używając identyfikatora modelu cohere/north-mini-code:free, co oznacza, że istniejące klienty OpenAI SDK i kształty żądań działają po zmianie tylko bazowego adresu URL i nazwy modelu. Obsługiwane parametry żądania to frequency_penalty, include_reasoning, max_tokens, presence_penalty, reasoning, seed, stop, temperature, tool_choice, tools, top_k i top_p. W praktyce ustawiasz temperature, top_p lub top_k, aby kontrolować próbkowanie, używasz max_tokens, aby ograniczyć odpowiedź, używasz stop, aby zakończyć generowanie na wybranej sekwencji, oraz używasz seed dla powtarzalnego próbkowania. W przepływach agentowych przekaż tools i tool_choice, a użyj reasoning lub include_reasoning, gdy chcesz otrzymać treść rozumowania.

Utrzymuj dane wejściowe wyłącznie tekstowe, ponieważ wejście obrazowe ani audio nie jest obsługiwane, a wariant darmowy traktuj jako punkt wejścia do oceny, a nie gwarancję jakiejkolwiek konkretnej przepustowości. Jeśli twoje zadanie nie jest związane z kodem lub agentami albo potrzebujesz modalności innych niż tekst, lepiej może pasować inny model na api14.